کبوتر و باز

به نای نی زنم این نغمه آواز

« کبوتر با کبوتر باز با باز »

اگرچه ما دو مرغی بی نصیبیم

من از شوق تو دارم شور پرواز

تو روزی می روی هنگامه کوچ

و من می مانم و یادی ز آغاز

من و تو جمع دنیای تضادیم

ولیکن بین ما عشق است و اعجاز

که گفته عشق در حد و حصار است

تو بشکن سنت و رسمی دگر ساز

به والله گل که سلطان جمال است

شود گاهی به روی خار دمساز

من از هر باز بیزارم کبوتر

بیا این رسم ننگین را برانداز .

ح.س

1392/9/29